Opa.

Gek is het eigenlijk, eens in de zoveel tijd begin ik weer met schrijven, meestal is dit op een moment dat het niet zo lekker gaat. Door alle reacties die ik heb mogen ontvangen, sta ik er dit keer wat meer bij stil. Zo weet ik nog dat ik tijdens mijn eerste zwangerschap begon ik met verhaaltjes schrijven.Vluchten voor de realiteit noemde ik het. Op dit soort momenten, loopt mijn hoofd over van emoties. Zo veel te vertellen, maar aan wie? Nou beste lezers van mijn blog, vanaf nu aan jullie!

Het schrijven voelt als een groot plezier, een oude vriend die ik weer toe heb gelaten in mijn leven. Met veel liefde sluit ik mijn armen er weer om heen. 

Schrijven zit mij in het bloed, oh wat vond opa het mooi als ik schreef. Opa schreef graag, vooral gedichten. Als het goed is heeft oma zelfs nog een bundel, al zijn mooiste gedichten had hij hierin opgeschreven. Zijn mooie sierlijke handschrift staat vast in mijn geheugen. Wat een ontzettend fijne herinnering. Hij had daarbij ook een website, waar hij vertelde zijn leven als oorlogskind. Prachtig vond ik het, wat was hij fanatiek. Soms, stiekem iets te fanatiek. Dagenlang ging hij hier in op. Uren te typen in zijn computer kamer.  Als opa er nog was geweest, stond er hoogstwaarschijnlijk nu ergens een link naar zijn site op die van mij. Hoe ouder ik word, hoe meer ik het begrijp. Hij had dit nodig,  om de onrust in zijn hoofd de baas te blijven. 

Nu ik opnieuw begonnen ben met schrijven voel ik langzaam mijn hoofd lichter worden. Wat een ontspanning. Daarnaast doen de (onverwacht) vele positieve reacties mij goed. Wat zou opa het aangemoedigd hebben, hoogst waarschijnlijk mijn aller grootste fan.Ik kan bijna voor me zien wat hij als reactie had geplaatst. Jeetje, wat mis ik die man.

Dankzij het schrijven is opa weer even terug, maar ook zo ontzettend ver weg. 

Onbegrijpelijk, al zolang niet meer bij ons maar nog steeds gaat er geen week voorbij waarin ik er nog een klap van krijg. Misschien gaat dit schrijven mij nog iets ondersteunen bij mijn verwerkingsproces. Het bied in ieder geval de laatste weken al veel troost. Iets doen waar hij ontzettend goed in was. Een hobby voortzetten waarbij hij toch steeds even weer aanwezig is. Het schrijven is er weer, nu het handschrift nog.

 

 

Advertenties

2 reacties op ‘Opa.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s