Update 2.0

De laatste tijd heb ik meerdere veranderingen gemaakt in mijn leven, veranderingen waar niet iedereen blij mee is. Zo heb ik de laatste weken steeds meer geleerd om voor mijzelf op te komen. Ik ben aan het leren om Nee te zeggen en zo te merken is niet iedereen hier blij mee. Ook het groeien in de opleiding is voor bepaalde personen nog steeds een verassing. Vooral afgunst en roddels zijn kennelijk heel normaal als ik ineens niet meer naar ieders pijpen dans. Nou, joh. dan lekker niet. Nieuwe prioriteiten, nieuwe planning. Meer thuis zijn, samen maar ook alleen. Tijd voor mijn gezin, mijn huis en vooral voor mijzelf.

Veel te lang heb ik iedereen naar de mond gepraat. Ondertussen in de avond bij Rob uithuilen op de bank, omdat de mensen waar ik mee om ging me zo onzeker maakten. Waarom doe ik mijzelf toch altijd zulke dingen aan? Hoe kan het nou dat ik acceptatie zoek bij mensen die alleen met mij om willen gaan als ik gezellig en leuk ben? Die mensen zijn nergens te vinden als het even wat minder gaat. Sinds een paar weken geleden ben ik echt opgestaan voor mijzelf en voor mijn gezin. Ik pik het gewoon niet meer. Het maakt niet uit of het familie, vrienden, collega’s of hulpverleners zijn. Ik doe het niet meer. Als ik het er niet mee eens ben, probeer ik het steeds vaker duidelijk te maken.

Er zullen vast nog veel situaties zijn die ik veel beter zou kunnen oplossen, maar goed. Niet alles is in een week of twee op te lossen. Daarnaast, zal vast niet iedereen door hebben dat ik veel vaker onzeker ben dan dat ik laat zien. De “echte”Gentry zit namelijk behoorlijk vaak verstopt achter een masker. Er zijn veel te veel mensen waarbij ik helemaal niet mijzelf kan of mag zijn. Dit zijn de mensen waar ik nu langzaam afscheid van neem. Er zijn de afgelopen tijd dingen gebeurd en gezegd die een ander nooit niet had geaccepteerd. En wat deed ik? Accepteren en huilen. Heel veel huilen. Diep ongelukkig uiteindelijk, tot ik het eind vorig jaar allemaal niet meer zag zitten. Ik was echt op. Leeg gezogen door van alles en nog wat.  Ik ben nog steeds niet helemaal de oude, maar ik ben hard op weg naar Gentry 2.0. Een nieuwe update, een update die het allemaal niet meer accepteert.

Ik ben vooral opzoek naar acceptatie. Een erg belangrijk woord. Iets waar ik zelf ook mee bezig ben naar anderen toe. Al was ik altijd behoorlijk ruimdenkend, ik ben van mening dat het allemaal nog wat losser kan. Open staan voor alles. Toe laten wat fijn voelt. Wanneer dat lukt, geloof ik dat ik een heel eind kom in een gelukkig bestaan.

Dus beste lezers,
Of ik en mijn gezin worden geaccepteerd zoals wij zijn (en dat is dus met gebreken en al) Of ik verzoek je vriendelijk mij niet langer te storen met je aanwezigheid. Er zijn te veel momenten verloren gegaan, te veel tranen gelaten om personen die het niet verdienen. Daarnaast wil ik de personen die zich aangesproken voelen verzoeken om eens rekening te houden met een ander zijn gevoelens. Gelijk krijgen is niet altijd nodig, soms kun je ook gewoon dingen voor jezelf houden. Bewaar ze maar voor thuis. Want heel soms moet ik gewoon even horen wat ik nodig heb en niet altijd wat het juiste is.

Als we nou allemaal eens zouden zorgen voor een fijne samenleving, waarin ieder zichzelf mag zijn. Waarin iedereen geaccepteerd zou worden. Hoe fijn zou het leven dan zijn! Dus zoals het met alles werkt in de wereld, ik begin bij mijzelf.

Advertenties

Een reactie op “Update 2.0

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s