Eenhoorns en glitters.

Wanneer mijn kinderen het moeilijk hebben, ben ik altijd erg onrustig. Ik blijf zoeken naar een oplossing, zelfs als ik eigenlijk al weet dat ik niet de gene ben die dit probleem kan oplossen. Zo ook gister, een worstelende Esmée. Jeetje wat heeft ze het moeilijk de laatste tijd. De verwachtingen worden groter en daarmee ook het worstelen naar gewoon functioneren. Zo noemt E. zichzelf steeds vaker een foutje. “maar ik ben verkeerd geboren, ik weet niet waarom ik zo doe.” Het is te zielig om aan te horen.

Nu liep ik in de winkel en zag ik een opvallend kettinkje hangen. Een medaillon met een glitterende eenhoorn. Zoals iedereen weet zijn eenhoorns uniek, bijzondere dieren. Ik besluit dit kettinkje voor E. mee te nemen. Misschien kan ik aan de hand van een bijzonder dier, E. duidelijk maken dat zij niet fout en verkeerd is. Maar juist heel bijzonder.

Aan de hand van de ketting begon ik te vertellen, dat Esmée niet zo slecht over zichzelf moest denken. Iets wat anders is, is niet verkeerd maar juist bijzonder. Zo zie ik een piepklein meisje vol schieten. Dit had ze nodig, dit moest ze even horen. Het arme kind met haar 7 jaar jong, nu al zo negatief over zichzelf. Wat een ellende.  Waarom duurt die doorverwijzing naar het speciale onderwijs toch zo lang. Ik snap dat dit niet in één week te regelen is, maar hoever gaan we in de bureaucratie. Dat kinderen eerst zo ongelukkig moeten worden, dat het niet meer haalbaar is om te functioneren? Waarom kun je niet van te voren regelen, dat deze maatregelen op korte termijn haalbaar zijn bij kinderen met een diagnose?  Zo lang mogelijk proberen op het reguliere onderwijs te functioneren, maar wanneer het echt niet meer gaat dat het dan ook direct op te lossen is. Er is maar één reden. En dat is Geld. Alles valt en staat met geld. In den haag beslissen ze over bezuinigingen alsof het niets is. Hier in ons gezin is duidelijk te zien wat de gevolgen daarvan zijn. Een ongelukkig kind, op een plek die haar niet verder kan helpen. Als ik toch eens miljonair zou zijn. Dan hield ik haar wel thuis, stopte ik met werken. Betaalde ik de aller beste docent.

En dan nog zijn er mensen die beweren dat geld niet gelukkig maakt. Geld zou de oplossing kunnen zijn voor alle ongelukkige mensen die tussen schip en wal vallen. Alle mensen die door de huidige bezuinigingen benadeeld zijn. Ik hoop maar dat alle mensen die net wat anders zijn dan de “normale mens” zich beseffen dat je beter een prachtige eenhoorn kunt zijn, dan een zwart of wit paard. Juist die eenhoorns brengen kleur in onze wereld. Bestrooien onze straten met glitters. Lichten een donkere kamer op.

Blijf stralen mensen, omarm je gebreken. Laat je niet kisten en vecht voor je recht. Dat is het enige wat Rob en ik kunnen doen. Vechten voor de kinderen.

Advertenties

2 reacties op ‘Eenhoorns en glitters.

  1. Wat heb je dat mooi geschreven en wat erg voor je dochter dat ze nu al zon laag zelfbeeld heeft! Zo triest om te zien dat kinderen zo lang in het regulier worden gehouden, onze kinderen zijn ook onze toekomst… Eenhoorns zijn mijn lievelingsdieren trouwens!!! Ik wil nog altijd een eigen eenhoorn fokkerij beginnen met heel veel van die fluffy baby eenhoorns 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s