Wel 4 mei voor mij.

Bevrijdingsdag, de dagen waarop wij stil staan. 2 minuten stil zijn. Voor mij heeft het sinds opa overleden is een zware lading. De dagen waar hij zo voor aan het vechten was, het onbegrepen oorlogskind. Altijd was opa bezig met de oorlog. Zijn vader was een Engelse soldaat. De jongere generaties gaan op deze bevrijdingsdagen feesten, lekker vrij van school/werk. Het lijkt alsof we uit het oog verliezen waar deze dagen eigenlijk om gaan. Ga eens bij opa of oma aan tafel, luister naar wat ze te vertellen hebben. Er zijn nog generaties die de oorlog mee hebben gemaakt. Voor deze mensen gaat het vandaag en morgen niet om de festivals. Het gaat om stil staan bij de verschrikkelijke periode die zij hebben mee gemaakt. Omdat ik in de ouderenzorg werk, kom ik vaak situaties tegen waarin duidelijk zichtbaar is, wat voor littekens deze oorlogen hebben gemaakt. Vooral bij de demente ouderen, die dagelijks denken nog in deze oorlog te leven. Het is niet te beschrijven hoe verdrietig dit is om te zien.
Mijn opa was altijd bezig met informatie zoeken over zijn vader. Uren lang werken aan websites en filmpjes. Contact iedereen die het wou horen. Er is uiteindelijk zelfs een nummer voor hem geschreven in opdracht van het klokhuis. Dit liedje vind ik net per toeval terug op YouTube. Klik! Zijn websites zijn inmiddels helaas niet meer online.

Vol verbazing zag ik vorige week het bericht van Christa rond gaan. Zij is het niet eens met deze dagen, ze mist compleetheid. Christa is van mening, dat zij over de lijken van duizenden mensen een statement kan maken over discriminatie en haar voorgeschiedenis. Zie hier het statement van Christa.  Met mij, zijn er heel wat mensen boos. Ze bedoeld het vast heel goed. Ze heeft namelijk ook gelijk. Er is heel veel haat in Nederland. Te veel haat, dezelfde haat is nu over haar Facebook account terug te vinden. Zo had ze het in een interview over de nazi’s die nog over straat lopen. Ik ben het met haar eens, dit kan echt niet meer. De berichten die zij ontvangt zijn niet zuinig en niet goed te praten. Maar is dit een verassing? Is het heel raar, dat er heel veel mensen vallen over alweer iemand die over de rug van een Nederlands initiatief een punt wil maken? Is het gek, dat je mensen boos maakt als je de nadruk legt op Wit? Witte geschiedenis, witte mensen.
Wat zij zich heel waarschijnlijk niet beseft, is dat de soldaten die wij herdenken, er voor hebben gezorgd dat zij hier vrij over kan spreken. Vrijheid heeft in een land. Als deze soldaten namelijk niet voor ons land hadden gevochten, had Christa helemaal geen plek gehad in deze maatschappij. Dan waren we allemaal blond met blauwe ogen. Alleen de witte mensen, zoals zij ons graag wil noemen. Discriminatie lijkt op dit moment vanzelfsprekend, welke kleur je ook hebt. De witte geschiedenis, ik lees het nog eens. Nee, hier slaat iemand de plank echt volledig mis.

“Bevrijdingsdag is de nationale feestdag op 5 mei waarop de bevrijding van de Duitse bezetting in Nederland in 1945 wordt gevierd. Op deze dag wordt ook de bevrijding van het toenmalig Nederlands-Indië gevierd. Nederland staat op 5 mei ook stil bij de grote waarde van vrijheid, democratie en mensenrechten.”

Tot mijn vreugde, staat Brian op. Lees zijn fantastische bericht hier!
Zijn bericht gaat net zo viraal als die van Christa. Ik deel precies zijn gevoel. Wat een goed geschreven stuk deelt hij op zijn Facebook. Ook hij ontvangt de nodige haat. Want, wanneer iemand opstaat voor iets waar hij of zij in gelooft, is het tegenwoordig normaal om deze personen vanuit je eigen woonkamer de huid vol te schelden. Veilig achter het beeldscherm. En dat is precies waar het fout gaat. Er zijn maar weinig mensen die werkelijk op staan voor waar ze in geloven. Weinig mensen die echt op straat staan te demonstreren. Christa en Brian stonden op. Ik ben het niet met haar eens, maar haal het niet in mijn hoofd om haar nu de huid vol te schelden. Ik geloof in vrijheid van meningsuiting. Mijn mening hierin is duidelijk. Je gaat geen statement maken over de ruggen van duizenden slachtoffers. Ik vind het respectloos. Respectloos naar de mensen die ons hebben bevrijd. De mensen, waarvan een klein deel nog in leven is. De angstige oude soldaat in het verpleeghuis die denkt dat de verpleging hem komt vermoorden. De oma die in haar woning met tranen in haar ogen kijkt naar de herdenking op tv.
Voor deze mensen heb ik respect. En ik hoop echt van harte dat mensen dit respect weten te behouden. Dus, wanneer iemand een statement wil maken, juich ik dit van harte toe. Kies alleen we je juiste moment. Wroet niet in wonden waar je de betekenis niet volledig van begrijpt.

Lieve mensen, discriminatie lijkt alleen maar erger, in plaats van minder te worden. De wereld brand. Overal is het oorlog. Gebruik die twee minuten om stil te staan, stil te staan voor wat op jou van toepassing is. Sta stil bij haat, sta stil bij oorlog.
Of, zoals ik zelf: sta 2 minuten “gewoon” stil. Ik denk aan opa mijn grootste held. Ik hoop dat hij mee heeft gelezen vandaag.
Ik denk aan elke oorlog, aan elk onschuldig gestorven persoon. Ik denk aan elke soldaat, die vecht voor vrijheid. Aan iedereen die nog leeft in angst. Ik sta stil. 2 minuten van mijn dag. In die 2 minuten wil ik niets weten van alle negativiteit. Die twee minuten zijn van mij. van ons. van de wereld.

1014380_675841512442390_329703611_n
Opa ♥

‪#‎WEL4MEIVOORMIJ‬

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s