Generaliseren. 

Vandaag een heerlijk dagje vrij, de kinderen en Rob zijn naar school. Dus, me time! Ik kan genieten van “dom” tv kijken. Programma’s op TLC passen hier perfect bij. Nu zit ik naar een progamma te kijken waarin een perfecte match voor miljonairs wordt gezocht. Hartstikke grappig, alleen valt mij vandaag ineens iets op. Ik erger mij ontzettend aan de vrouw die de koppels maakt. In dit progamma wordt er niets anders gedaan dan generaliseren. De vrouwen moeten korte rokken aan met naaldhakken, hun haar zo lang en zo stijl mogelijk laten maken bij de kapper. Een vrouw met kort haar krijgt te horen, dat als zij op date wil met een echte man zij direct haar extensions moet laten zetten. Mannen houden niet van vrouwen met kort mannelijk haar. Wat?! Een prachtige vrouw met een sportief uiterlijk krijgt als advies haar “mommy wardrobe” weg te gooien, want: mannen willen korte  strakke jurken en rokken.

Ik weet niet wat ik zie. Het is misselijk makend hoe vrouwen weg gezet worden als speelgoed voor de man. Dit is een behoorlijk probleem in deze digitale tijden en iedereen die durft te beweren dat feminisme niet meer van deze tijd is, moet eens naar een Amerikaans programma als deze kijken. Ik kan alleen maar hopen dat onze kinderen zich niet gedwongen voelen om te voldoen aan stereotypes.

Waarom ik mij hier zo druk om kan maken, kan ik niet goed uitleggen. Ik zie het bij mijn kinderen gebeuren, Colin wil graag lang haar. Colin krijgt minstens 3 keer per week te horen dat lang haar voor meisjes is.

tja, echt heel vrouwlijk dit. (kijkt dromerig)

Hoe kan het toch dat iedereen wil beslissen hoe iemand er uit moet zien? Wie ben ik om tegen een persoon te zeggen dat hij of zij er niet mannelijk of vrouwelijk genoeg uit ziet?  En waarom zou ik als vrouw mij afhankelijk moeten opstellen? Omdat ik geen penis heb gekregen, mag ik niet sterk zijn? Mijn doel voor de toekomst is niet “de gelukkige huisvrouw” zijn. Er is nog nooit een moment geweest waarop ik heb gedacht “ik wil een moeder en vrouw zijn”  dit past niet bij mij, heel eerlijk gezegd is het een wonder dat ik moeder  ben geworden. Maar dames, ik veroordeel niemand! Ik heb ongelofelijk veel respect voor moeders die vol toewijding moeder zijn. Voor de moeder met het prachtig nette huis die geniet van alles wat haar kinderen doen. Ga zo door!

Een moeder en vrouw zijn is voor mij niet genoeg. Er moet uidaging zijn, een carrière. Ondanks dat ik met een valse start ben begonnen, vecht ik nog steeds voor dit doel. En dat moet kunnen. Je moet als vrouw mogen zeggen dat het niet je eerste prioriteit is om moeder te worden. Niet elke vrouw is van suiker en strooit met elke stap roze glitters. Net zoals dat het geaccepteerd zou moeten worden dat een man thuis blijft om voor de kinderen te zorgen. Dat je als jonge kerel kan zeggen dat je niets liever wil dan vader worden. Applaus voor alle mannen die trotse vaders zijn, voor de man die zijn vrouw ondersteund in het maken van een carrière. Rob heeft dit in het begin toen Colin en Esmée nog klein waren met veel liefde gedaan en wat hou ik van hem, dat hij zo’n ontzettend goeie vader voor onze kinderen is. Er is nooit 1 dag geweest waarop ik heb gedacht dat hij geen echte man was omdat hij voor de kinderen aan het zorgen was.


Hulde aan iedereen die precies is wat hij of zij wil zijn. Er bestaat geen echte man of vrouw. Er bestaan echte mensen en deze mensen mogen er uit zien hoe zij willen. Zie het als een vorm van kunst, om je eigen persoonlijkheid te accentueren met kleding, kapsels en make-up. Rock je eigen stijl, want dan ben je zo veel mooier. Zelf ben ik al jaren op zoek naar wat ik nou leuk vind, waar ik mij goed in voel. Van gekke kapsels, tot excentrieke kleding. Ik schreeuwde om aandacht in een kleding stijl die bij mijn vriendinnen past. Ik wou graag leuk gevonden worden, dus paste ik mij aan. Na jaren lang aanpassen en druk maken om leuk gevonden te worden, zet ik dit aan de kant. Dan maar niet op 1001 selfies. Dan maar niet meer bij het groepje horen. Ik ga van princes tot zakenvrouw. En alles er tussen in. Het ligt er maar net aan hoe ik wakker ben geworden.

Ondertussen blijf ik opzoek naar mijzelf en naar mijn eigen innerlijke rust. En als daar “mannelijke” bloesjes en pantalons bij komen kijken zo nu en dan, dan is dat maar zo.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s