Dag van de verpleging

Vandaag, zoals elk jaar is het de dag van de verpleging. De dag waarop iedereen in de zorg in het zonnetje wordt gezet. Althans, dat is de bedoeling.

Vandaar, dat ik via deze blog iedereen in verpleging wil bedanken voor het harde werken. Bedankt voor het vroege opstaan, het late slapen, het wakker blijven in de nacht, het doen wat niemand anders wil doen. Bedankt voor alle liefde en al het geduld.
Bedankt, voor werken met hart en ziel voor de cliënten die het zo hard nodig hebben. Bedankt aan alle werkbegeleiders die zich inzetten om goed nieuw personeel te scholen. Bedankt voor alle liefde en humor. Mensen vooral de humor, want wat een ziek gevoel voor humor moet je soms hebben om de dag door te komen.

Vaak wordt er lacherig gedaan over het werken in de zorg, “dus, jij veegt konten als beroep?” Nou, geloof mij maar dat het veel meer is dan dat. Denk aan alle verpleegtechnische handelingen waar je als “leek” nog nooit van heb gehoord. Denk er aan, dat wij onze families weinig zien met feestdagen en weekenden, zodat wij liefde en zorg kunnen geven aan mensen die vergeten worden. Mensen die, als wij er niet waren al jaren geen knuffel meer hadden gehad. Mensen, waarvan de kinderen geen tijd hebben om eens per jaar langs te komen. Wij delen medicatie,verzorgen wonden en zetten katheters op tijdstippen waarop de gemiddelde persoon nog heerlijk in bed ligt.

Elke bezuiniging gaat bij elke collega door het hart. Zorg niet volledig kunnen bieden, omdat er gewoonweg geen tijd voor is. Ik kan mij niet vinden in de sensatie berichten dat oudere mensen niet gedoucht worden en dat zij uren in ontlasting en urine zitten. Berichten waarin een boodschap naar buiten wordt gebracht waardoor mensen denken dat ouderen gedumpt worden in slechte oude tehuizen.
Waar deze sensatie schrijvers niet over vertellen is:
Dat de meeste collega’s liever hun pauze over slaan dan een douche beurt, dat wij kampen met woede en onbegrip als wij 10 minuten later bij iemand komen dan normaal, ondanks dat er daarvoor iemand is gevallen of overleden. Ondanks dat wij al een uur lang moeten plassen. ondanks dat wij mensen douchen in badkamers met 27 graden buiten. Families wat mopperen omdat wij niet hard genoeg lopen voor een kopje koffie, terwijl dat er verder op in het huis 2 mensen op sterven liggen. Dat wij met tranen in onze ogen mensen een knuffel geven, omdat deze zo ontzettend eenzaam zijn. Mensen in de zorg werken met hun hart en ziel, zorgen 24/7 voor de mensen om hun heen. Nemen het werk soms mee naar huis, liggen wakker van die ene cliënt.

Het is het mooiste, maar op sommige dagen ook het moeilijkste beroep wat ik had kunnen kiezen. Werken in de zorg heeft mij als persoon veranderd. Mijn kijk op de wereld en op de mens is sinds mijn eerste stage anders. Ik ben dagelijks blij met het feit, dat ik toch weer terug ben gegaan naar school. Alsnog die diploma’s wou gaan halen. Werken in de zorg is een upgrade voor mijn persoonlijkheid geweest. Of er nou bezuinigingen, reorganisaties of wat dan ook zijn. Als ik aan het bed sta van een zorgvrager, denk ik hier niet aan. Aan het einde van mijn dienst wil ik van mijzelf kunnen zeggen dat ik alles heb gedaan wat ik kon. Tevreden naar huis. En zolang de mensen in de zorg zich hier aan vast blijven houden, komt het uit eindelijk allemaal wel goed!

Bedankt lieve collega’s, voor het helpen in mijn opleiding. Voor het aanmoedigen. Voor het aanhoren. Voor het troosten.Voor het geloven. Zonder jullie was het niet gelukt om al zo ver te komen!

 

 

 

Advertenties

2 reacties op ‘Dag van de verpleging

  1. Mooi geschreven!
    Wij hadden het toevallig vandaag over de zorg voor ouderen. En idd kwamen de ‘sensatie’ verhalen, maar ook de andere kant werd toegelicht. Mooi!
    Ik zou het niet kunnen! Geef mij maar een klas met 20 kinderen, waarvan meer dan de helft met gedragsproblemen.
    Ben blij dat je je roeping hebt gevonden! Je hebt dan wel niet mijn genen, maar het willen behalen van een opleiding en het doorzettingsvermogen heb je toch echt van mij. 😝
    Menigeen zou al hebben opgegeven, omdat het zo zwaar is met opgroeiende kinderen thuis of om wat voor een reden dan ook.
    CHAPEAU!!!!!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s