HSP en Freshtival

HSP, of zoals meer mensen het kennen: hooggevoeligheid. Al een langere periode koppelen ik en de huisarts mijn emoties en gevoelens hier aan. Een kleine beknopte uitleg voor wie het nog niet helemaal kent:

Een HSP is meer dan gemiddeld gevoelig voor indrukken en prikkels en merkt meer signalen en details op. Alle indrukken worden uitgebreider en intensiever gefilterd dan bij de gemiddelde mens. Wat anderen normaal vinden zoals mensenmassa’s of harde muziek, kan voor HSP’s al snel te veel zijn; zij raken dan overprikkeld door letterlijk een teveel aan (sterke) prikkels.
Hooggevoeligheid is een eigenschap van het zenuwstelsel in combinatie met de hersenen. Ongeveer 20% van de bevolking is hooggevoelig. Het is waarschijnlijk een erfelijke eigenschap, die evenveel voorkomt onder mannen als vrouwen.

Ik hoor het wel eens om mij heen “ik ben overprikkeld” vaak, (natuurlijk niet altijd) heeft diegene absoluut geen idee waar hij of zij het over heeft. Overprikkeld is namelijk iets meer dan vol zitten van een drukke dag. Nee, ik ben niet iemand die aandacht wil trekken door zichzelf vol te plakken met labels, maar ik hoop wel dat mijn omgeving begrijpt dat ik na dit soort dagen echt bijna een week moet bijkomen. Ik ben dan ook erg blij met het feit dat ik per toeval bijna een week vrij van mijn werk ben.
Wanneer het moment is aangebroken dat ik zelf overprikkeld ben geraakt, weet ik mij geen houding te geven. het liefst ren ik weg, sluit ik mezelf op in mijn kamer en kom de komende uren mijn bed niet meer uit. Op dat moment word ik namelijk volledig in beslag genomen van elk geluid, elk beeld en elke geur om mij heen. Dit moment heb ik helaas zondag op Freshtival ook mogen ervaren. Ondanks dat ik genoot, ondanks dat ik en mijn vriendinnen elk jaar naar deze datum heen leven had ik het voor het begin van de avond al gehad. Omdat ik mij niet wil laten kennen, stap ik een grens over wat ik normaal niet zou doen. Maar ik moet en zal het einde van deze dag halen. Het is verdorie 1 maal per jaar en ik wil het einde zien ook. De laatste uren van de avond lijken voorbij te kruipen. Jeetje, is het nou nog geen 12uur? Telkens kijk ik op mijn telefoon. Het lijkt alsof de minuten achteruit gaan in plaats van vooruit. Volledig bewust van mij zelf en van mijn minpunten blijf ik de avond door sukkelen. Ik mopper hierbij vooral veel op mezelf. “Verdomme Gentry, je wacht al maanden op deze dag!!!” het laatste uur kan ik niet meer. We zijn inmiddels met een iets kleiner clubje op een strandstoel gaan zitten. Ik lijk verdorie wel een klein kind, mijn vingers in mijn oren en mijn ogen stijf dicht. “als je weg wil, ga dan gewoon” ja.. gewoon.. gewoon weg gaan van het feest waar ik maanden naar toe heb geleefd. Toch doen we het. N, is er zelf ook wel klaar mee. Gelukkig ben ik niet de enige. Samen rijden we naar huis. Onderweg worden de eerste “vlekken” in mijn zicht kenbaar. Jup, migraine is onderweg. Thuis gooi ik de naar bier stinkende kleding van mij af, pak snel wat pijnsillers en ren bijna naar boven. Thuis! In bed klamp ik me stijf aan Rob vast. Hij is mijn menselijke valium. Letterlijk. Zijn warme lichaam, rustige hartslag en vertrouwde handen voelen als een dikke deken van troost. Een kwaliteit waarvan hij zelf niet door heeft dat hij het bezit.
Helaas is het dit jaar wat moeilijker gegaan dan de voorgaande jaren. We zijn twee dagen verder en ik zie eruit als een zombie. Vermoeid en leeggezogen. Ik kat van mij af en ben vanmorgen na een conflict met dochterlief uit zelfmedelijden maar terug gegaan naar bed. Een hoopje ellende. In de planning stond een dagje samen genieten, helaas.

In het programma Je zou het maar hebben, gaat Tim Hofman naar een festival met Robin. Robin heeft naar aanleiding van hersenletsel een slecht tot niet functionerend filter. Nou is het niet zo, dat ik mijzelf wil vergelijken met iemand die een hersenletsel heeft, maar in dit stukje ervaart Tim hoe het is om met een slecht functionerend filter naar een festival te gaan. Beter dan dit, kan ik het zelf niet uitleggen. De manier waarop Tim de informatie en geluiden binnen krijgt via zijn koptelefoon, zo kreeg ik ze afgelopen zondag ook binnen.

JZHMH  vanaf 11:55 begint het stukje waar ik het over heb.

Lieve vriendinnetjes, jullie weten wel wie jullie zijn. Dankjewel voor de gezellige dag. Ondanks dat ik het vuurwerk vanuit de auto heb mogen bekijken, heb ik enorm genoten. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar!!

 

img_6932

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s