Jongens en de kleur blauw

Al vanaf het moment dat je zwanger bent van een jongen, worden stereotypes duidelijk. Je krijgt voornamelijk blauwe en groene kleding/speeltjes cadeau. Je baby kamer gaat hoogstwaarschijnlijk de tinten blauw, groen, grijs bevatten. Is helemaal niet erg, wel grappig. Wie heeft dit eigenlijk besloten? Waarom verf je een baby kamer niet roze voor een jongen? Omdat het eigenlijk niet kan. Nu wil mijn brein graag weten, waarom dat niet kan. 

Daarnaast is winkelen voor jongens een ware hel. De meeste winkels zijn als volgende verdeeld: 80% meisjes en 20% jongens. Waar meisjes kunnen kiezen uit alle kleuren van de regenboog, blijft het kleuren palet van de jongens achter. Kijk alleen al naar de keuze aan speelgoed, prinsesen jurken etc. Waar blijven de jongens in dit verhaal? Waarom moeten jongens toch altijd maar stoer zijn? Hoe komt het dat je tegen een jongen te pas en te onpas mietje zegt? Ik betrap mijzelf hier wel eens op en dan schrik ik van mijn eigen opmerking. Zelf wil ik helemaal niet zo denken!


 

659b139f03ca8f12ce1a23a7a984f006

 


Gisteren ben ik met Colin naar de kapper geweest. Voor de mensen die Colin niet persoonlijk kennen, dit is een mannetje met een hele eigen kijk op hoe hij er uit wil zien. Zijn doel is, om er uit te zien als een Viking, maar dan in 3delig kostuum.

Nu zaten wij gisteren in een hippe salon, waar Colin wordt geknipt door een jonge man. “Dus, laat me raden? Jij wil zeker van je lange haar af?” Colin raakt bijna in paniek, nee!! “oh, wat wil je dan?” Colin kijkt geïrriteerd en moeilijk naar mij. Mama weet het wel. Nadat ik wat foto’s laat zien, fronst de kapper zijn wenkbrauwen en begint met het kapsel. Op het moment dat hij een knip in Colin’s haar zet, zegt hij uit automatisme “ja, dit is natuurlijk helemaal niet cool voor jongens, maar zo hou ik je haar beter bij elkaar.” Colin lacht en zegt dat ik wel vaker een knip in zijn haar doe. Dat maakt toch helemaal niets uit? De kapper heeft kennelijk niet helemaal door, dat niet iedereen mee doet aan stereotypes. Dus, wanneer Colin aan het einde van zijn knipbeurt opgelucht is over het feit dat hij nog steeds een vlecht en (mini) knotje kan, lacht meneer de kapper een keer naar mij en naar Colin. “Wil je nu dan ook een vlecht?” ja! Dat wil Colin.

Eenmaal buiten zegt Colin stoer, “mam, jij vlecht veel beter.. hij doet het niet zo netjes..” ik lach een keer, beloof om zijn haar bij thuiskomst even opnieuw in model te brengen. Er zit namelijk wel een verschil tussen een losse vlecht en een Viking vlecht. Duh!
De reacties op Colin’s kapsel liegen er niet om. Zo vind de 1 het prachtig, maar geeft de ander een flauw lachje. Ik irriteer mij zo op dit soort momenten, dat ik mijn gezicht amper in de plooi kan houden. Waarom zou mijn zoon alleen maar het stereotype kapsel mogen? Moeten dan alle knulletjes met een kort geschoren stekelhoofdje lopen? Leg alsjeblieft eens uit waarom.
Tuurlijk is het erg schattig, die stekels. Maar wie heef er besloten dat het geslacht beslist hoe lang je haar mag zijn? Is er ergens een handleiding die ik met de geboorte van mijn kinderen had moeten krijgen, waarin een kleding en kapsel etiquette staat? Zo kan een meisje 101 dingen met haar kapsel. Van kleuren, vlechtjes, staartjes, knotjes en “gewoon” los haar. Het veranderen kan dagelijks en de mogelijkheden zijn eindeloos.Waarop mannen kapsels toch vaak in de zelfde soort modellen blijft, waar de man dagelijks het zelfde kapsel draagt.

Natuurlijk is een kapsel en een opmerking hier en daar helemaal geen groot probleem en al helemaal niets om je druk over te maken, maar op vrije ochtenden zoals deze gaat mijn hoofd hier toch mee aan de haal. Ik kan het gewoon niet uitstaan. Er is ook niemand die deze vragen kan beantwoorden. Het is nou eenmaal zo. Het eeuwige antwoord wat ik niet kan en niet wil accepteren. Ik wil graag mijn kinderen beschermen tegen steriotypes, want ik begrijp ze zelf namelijk niet. En als volwassenen het niet kunnen begrijpen, hoe moet een kind het dan wel kunnen? Vanaf de dag dat kinderen geboren worden, worden ze automatisch op hun plek gezet. Meisjes moeten hun plaats kennen en jongens moeten stoer en sterk worden. Vanaf dat moment, plaatsen wij onschuldige en creatieve hersens al in een hokje. Maar hoe kom je dan weer uit dat hokje? Zo kom je in een negative spiraal, wat de groei en ontwikkeling van het kind beperkt en dat is wel het laatste waaraan in ik wil mee doen in het leven.

 

a50df55656eb3c6f9e7ae4f1ac7ec2c0

Advertenties

3 reacties op ‘Jongens en de kleur blauw

  1. Zit nu al ruim 30 minuten op je blog te lezen. Wat schrijf jij heerlijk oprecht! Ik ben volkomen met je eens met dit artikel. Heerlijk toch hoe kids nog zo puur hun fantasie hebben. Maar helaas is dat maar lastig soms in deze mainstream maatschappij. Petje af en dat je lekker lang mag bloggen.

    Groetjes Yvonne.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s