Plascontracten. 

“Zuster, wil je me naar het toilet helpen?”

Dit vraagt ze om de 20 – 30 minuten. Het resultaat is minimaal. De angst om incontinent te zijn is zo groot, dat ze het liefst op het toilet blijft zitten. “Ik ben zo bang dat ik stink zuster.” Zelf heeft ze een verzoek gedaan om een katheter te krijgen. De arts wil hier niets van weten. Een katheter is namelijk niet een middel voor “gemak” maar alleen medische noodzaak. (Bijdeze ook meteen de argumenten van de fb schreeuwers van tafel) 

Zij is niet de enige, toiletbezoekjes zijn op 4 handen niet te tellen per dag. Laatst plaste ik zelf bijna in mijn broek. Alleen op de afdeling, 3 mensen hadden hulp nodig bij de toiletgang. Ik weet het, hulp vragen. Eigen blaas ook legen. Jaja, allemaal mooi bedacht, maar ik ben niet zo. Zorgvragers eerst. Daarna ik. Ook iets waar de schreeuwers op het internet zich druk om maken. Waar wij het lef vandaan halen om iemand na onze koffie pauze te helpen. Sorry. Ook wij moeten drinken. 

Kun je voorstellen dat de commotie rondom de plascontracten mij enorm pijn doet? Ik ben een persoon wat van haar passie haar beroep heeft mogen maken en besef mij met dit soort berichten telkens weer hoe ons beroep ondergewaardeerd is. Wij zijn als verzorging de gene die alle shit over ons heen krijgen. De arts maakt een beslissing, wij leggen deze uit aan familie. Don’t shoot the messenger is dagelijks te gebruiken. Hoeveel ontevreden geschreeuw wij per maand verdragen is niet uit te leggen. En we blijven vriendelijk lachen en ons in alle bochten te wringen om te voldoen aan alle verzoeken. 

Ook ik heb wel eens iemand een toilet bezoek geweigerd. Omdat ik lui ben zegt een vreemde van de zorg daarop. Daadwerkelijke reden: zorgvrager wil om de minuut naar het toilet en probeert dit met ongewenst gedrag voor elkaar te krijgen. Vergevorderde dementie, veel agressie en geschreeuw. Onze oplossing?

Een A4tje op de muur met grote letters. 

U kunt naar het toilet om:

8:00 10:00 12:00 14:00 16:00 18:00 20:00 

Dit is niet uit luiheid. Dit is niet om te pesten. Dit is niet omdat ik haar een inco aan wil doen. Deze regel werd gecreëerd om in haar hoofd en op de afdeling rust te creëeren. Wanneer het nodig was ging zij uiteraard extra naar het toilet. 

Het doet zeer om de reacties te lezen onder de Facebook berichten. Het stoort me hoe mensen zonder enige kennis ons lui en slecht noemen. Wij werken in de zorg, om te zorgen. Niet om te zitten. Voordat er geoordeeld wordt over de zorg, praat eens echt met een verzorgende. Vraag eens waarom iets in een zorgplan gezet wordt. Vraag eens door. 

Wij zijn in de zorg ook maar mensen. Werken met de middelen die je hebt, kilometers lopen per dag terwijl je zelf ook moet plassen. Wanneer de meesten van de Facebook schreeuwers met de feestdagen op de bank hangen, lopen wij door de gangen om iedereen op het toilet te helpen. Ik weet het wel, ik moet me niet zo opwinden over dit soort onderwerpen. Maar als iemand die knetter gek is op haar vak, voelt het als een persoonlijke aanval. Ik zie al mijn collega’s ploeteren terwijl er personeel te kort is. En dit moeten wij dan op onze vrije uren terug lezen? Al het geschreeuw om plassen. In plaats van een bedankje, worden mensen in de zorg steeds maar weer slecht neergezet. 

Graag gedaan hoor! 

Advertenties

18 reacties op ‘Plascontracten. 

  1. Wat me al jaren stoort aan de zorg dat de zorgverleners maar alles pikken op het gebied van arbeidsvoorwaarden en cao’s die worden afgesloten , de grote opvreters zitten allemaal in de top en tussen lagen en verdwijnen met een smak geld als hun taak erop zit met het doorvoeren van regeltjes.
    En de Zorgverlener pikt alles maar als zoete koek gaat overal mee accoord verzet tegen iets willen ze niet want daf heeft gevolgen voor diegene die ze moeten verzorgen en dat weten de hoge heren maar al te goed en maken daar misbruik van.
    Neem nou het aantal handen aan bed sommige afdelingen runnen zorgverlenners maar met een paar mensen en maar klagen dat ze tijd te kort hebben tja als jullie alles maar pikken en accepteren dat dat soort regelingen worden doorgevoerd en geen protest laten horen dan moet je later niet gaan klagen.
    Als je iets wilt bereiken moet je opstaan voor je rechten en niet zo zielig doen en ervoor gaan dat de zorg beter word.

    Like

    1. De reden waarom wij maar door werken is heel simpel. Als wij het niet doen, wie dan wel? Laten we de mensen gewoon een dag zitten? Red jezelf maar een dag!

      Dat is geen optie voor mensen in de zorg.

      Like

  2. Wauw , wat goed omschreven. Zelf ben ik al 3 jr werkzaam op de PG , en het is zeer herkenbaar wat je schrijft. Complimenten hoe jij dit op papier hebt gezet. En natuurlijk heb ik je berichtje meteen gedeeld op FB !

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een mooi stuk Gentry! Zelf ben ik als fysiotherapeut ook tijdelijk werkzaam geweest in dezelfde setting en ik kan alleen maar mijn petje afnemen voor jullie! Dat gemiereneuk over die terminologie kan je ik alleen maar als disrespect benoemen, aangezien ze zeuren over de taal en niet kijken naar de inhoud van je woorden! Als iedereen in een ander vak eens een dag mee zou draaien in de letterlijke voetsporen van één van jullie meld waarschijnlijk niemand zich meer met commentaar. RESPECT dame en ga zo door!

    Liked by 1 persoon

  4. Ik zelf en vele om mijn heen gelukkig, kijken deze verzorgers hier zeker niet op aan . Liefde vol werk maar hard werk en vaak handen te kort ). Dat hebben we/ jullie te danken aan de mensen van boven die overal op willen bezuinigen behalve op hun eigen salaris.

    Liked by 1 persoon

  5. Een dementerende ervan betichten met ‘ongewenst gedrag iets voor elkaar proberen te krijgen’ is wat mij betreft niet een uitspraak die past bij iemand die veel kennis heeft van de complexe zorg binnen de psychogeriatrie. Wellicht heb je je wat onhandig uitgedrukt, dat hoop ik dan maar 🙂

    Like

      1. Dat begrijp ik, ik zou het ook ongewenst gedrag noemen. Maar je lijkt te stellen dat iemand dit gedrag vertoont om iets voor elkaar te krijgen, alsof er sprake is van voorbedachte rade, dat kan ik niet plaatsen.

        Like

    1. Wanneer je zelf iemand met dementie een dementerende noemt zou ik even nadenken voordat ik zoveel commentaar zou hebben op iemand die met veel liefde en respect praat over haar werk!
      Iemand met kanker noemen we ook geen kankerende toch?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s