De grote broer

Al een paar weken heeft onze Esmée last van veel woede aanvallen. De drukte rondom de december maand is elk jaar overleven in ons licht geprikkelde huis. Ook vanmiddag na de BSO had onze kleine meid een boze bui. Als ze een bui als deze heeft kan ze bijna niet meer stoppen met schreeuwen en huilen. Ze spoelt over van emoties die ze niet kan verklaren, dit brengt ontzettend veel frustratie met zich mee. En daar zit ze dan, boos. Te boos om ons te tolereren. Tot haar broer, met zijn gekke muts op zijn hoofd naar haar toe kruipt. Colin, het ventje wat al zoveel strijd met zichzelf heeft overwonnen slaat zonder wat te zeggen zijn armen om haar heen en begint haar te wiegen. Esmée is binnen een paar tellen muisstil en focust zich op de aanraking van haar broer. 

Hoeveel liefde zit er in een jongen, als hij zijn zusje die zo overstuur is op deze manier kan troosten. Op een moment dat ze zelfs haar vader en moeder niet kan luchten? Hij heeft zelf ook veel last van de prikkels, vooral omdat hij morgen tussen alle feestdagen in ook nog eens jarig is. 

Onvoorstelbaar trots ben ik. Als hij zo verdergaat zoals hij dat op deze manier doet, kan hij niets anders dan harten troosten op een manier die alleen iemand met zijn kwaliteiten kan. Want ADHD is niet alleen maar ontzettend druk zijn, maar is ook lief hebben met hart en ziel zonder grenzen. Voelen met alle cellen in je lichaam. 

Als twee overdonderde ouders zaten wij net te kijken naar wat er voor ons gebeurde. Colin, die stuitert als een stuiterbal op een trampoline. Volledig kalm en ontspannend bij zijn zus. Esmée overprikkeld en ontzettend gefrustreerd, helemaal zen in zijn armen.  Je kunt je amper voorstellen hoe moeilijk het opvoeden van deze kinderen is, maar om zoiets liefdevols mee te mogen maken is meer waard dan alles in de wereld. Ondanks dat wij hier soms met onze handen in het haar zitten en momenteel 24/7 hoofdpijn hebben van het geschreeuw, creëerde Colin zojuist licht in een mistige tijd. Man, wat hou ik toch van dat ventje. 

Advertenties

2 reacties op ‘De grote broer

  1. wauw wat bijzonder en wat mooi dat ze zoveel aan elkaar hebben. “Want ADHD is niet alleen maar ontzettend druk zijn, maar is ook lief hebben met hart en ziel zonder grenzen. Voelen met alle cellen in je lichaam.” en daar sluit ik me helemaal bij aan, amen 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s