´╗┐Verjaardag zonder jou

Alweer een verjaardag zonder jou.
Zonder je dikke knuffels en de eeuwige lach op jouw gezicht.

Geen woord kan beschrijven, wat voor leegte je bij mij achterliet.
Nog elke dag heb ik je nodig, het is zo moeilijk zonder jou.
Ik mis de emmers vol met liefde die je altijd aan ons gaf.
Ze zeggen dat de tijd alle wonden heelt, maar deze wond blijft open alsof deze onherstelbaar beschadigd is.

Jij was namelijk de gene die het altijd beter maakte.
Jij was de man van de magische knuffels vol met troost.
Jij was de man, de man die mij begreep.
De man die wist hoe moeilijk ik het soms had, zonder het te vragen.
Een blik was voldoende, dan wist jij al hoe het zat.

Hoe vaak hebben wij er over gesproken, over jou grote angst in dit leven.
Jouw angst om ernstig ziek te worden, met een langzame dood.
En ik weet het echt wel opa, dit is wat je wou.
Geen lang ziektebed, geen oude zieke man, wachtend op de dood.
Zelfs je dood was typerend en van binnen weet ik dat het zo moest zijn.
Jij hebt gekregen wat je wou. Geen afscheid, geen gehuil aan jouw bed.

Maar wat had ik graag voor de laatste keer wijze woorden van je gehad. Ik had me schrap willen zetten voor wat komen ging, met man en macht vasthouden tot je laatste adem. Voorbereiden op die knal die komen ging. Ik had voor je willen schreeuwen tegen elke arts, dat ze beter hun best moesten doen en dat ze harder moesten werken.
Schreeuwen uit woede en schreeuwen uit onmacht.
Voor jou had ik hemel en aarde bewogen, voor nog die ene extra dag.

Gelukkig kreeg jij wat je wou. Op jou favoriete moment van de dag. Het tijdstip waarop de meeste mensen nog slapen, kijkend naar het beginnen van een nieuwe dag.
Luisteren naar de vogels met hun prachtige ochtend groet.

Jouw enige moment van echte rust, in je altijd drukke dag.
Jij, een sigaretje en de druppels in het gras.


 

 

 

Advertenties